مبانی نظری اهمال کاری تحصیلی

مبانی نظری وپیشینه اهمال کاری تحصیلی
دسته: علوم انسانی
بازدید: 8 بار
فرمت فایل: doc
حجم فایل: 41 کیلوبایت
تعداد صفحات فایل: 18

قیمت فایل: 15,000 تومان
پس از پرداخت، لینک دانلود فایل برای شما نشان داده می شود.

پرداخت و دانلود

مبانی نظری اهمال کاری تحصیلی

توضیحات: فصل دوم

  • همرا با منبع نویسی درون متنی به شیوه APA جهت استفاده فصل دو
  • توضیحات نظری کامل در مورد متغیر
  • پیشینه داخلی و خارجی در مورد متغیر مربوطه و متغیرهای مشابه
  • رفرنس نویسی و پاورقی دقیق و مناسب
  • منبع :                           دارد (به شیوه APA)
  • نوع فایل: WORD و قابل ویرایش با فرمت doc

قسمتی از مبانی نظری متغیر:

اهمال کاری تحصیلی:
از مظاهر اهمال کاری پدیدار شدن ویژگی یا صفت اهمال کاری در محیط های آموزشگاهی است که اهمال کاری تحصیلی  نامیده می شود. این نوع اهمال کاری یکی از بحث های مهمی است که در سال های اخیر موردتوجه بسیاری از پژوهشگران قرار گرفته و از آن به عنوان یک عادت بد (چیس ، 2013) و یک مشکل رفتاری یاد شده است که بسیاری از بزرگسالان در کارهای منظم روزانه تجربه می کنند(جانسن و کارتون  ،2009) این نوع اهمال کاری به تمایل غیر منطقی برای به تعویق انداختن آغاز، یا کامل کردن یک تکلیف تحصیلی اشاره دارد که فراگیران با وجود قصد انجام فعالیت تحصیلی در زمان مشخص، انگیزه کافی برای انجام آن را ندارند( اینور و همکاران،2011).
اهمال کاری تحصیلی یک پدیده بسیار معمول است و مطالعات اخیر نشان داده اند که 70 درصد از دانش آموزان و دانشجویان وجود اهمال کاری را در فعالیت های علمی، آموزشی خود تایید کرده اند(دمیتر و همکاران،2015)
اهمال کاری تحصیلی به تعویق انداختن کارهای فوری و انجام دادن کارهایی که اولویت کمتری دارند اما برای فرد لذت بخش هستند است. بنابراین انجام دادن وظایف فوری درسی به زمان بعد و گاهی آخرین لحظه اهمال کاری تحصیلی است (میزانی و همکاران،2015)
به نظر می رسد کارهایی که دانش آموزان در وظایف تحصیلی خود به تعویق می اندازند عبارت از تعلل در آماده کردن و ارایه دادن تکالیف، کامل کردن پروژه ها، انجام دادن تکالیف خانگی و حتی آماده شدن برای امتحانات می باشد. در آموزش و پرورش اصطلاح اهمال کاری تحصیلی به طور معمول برای اجتناب و به تاخیر انداختن کارهای تحصیلی اشاره دارد(حسین و سلطان، 2010 به نقل از قراملکی و همکاران،1393).